Pages

Monday, December 29, 2014

கயல் : தண்ணீரிலும் கண்ணீரிலும் ஒரு காதல் (விமர்சனம்)

கயல், ஒரு மினி பட்ஜெட் டைட்டானிக்.
படத்தில கப்பலே இல்லையே, அப்புறம் இவன் எதுக்கு டைட்டானிக்கோட ஒப்பிடுறான் எண்ட டவுட்டு உங்களுக்கு வரலாம். டைட்டானிக், கப்பலை விட காதலை நிறையவே பேசிச்சு. அதுக்குத் தான் இந்த ஒப்பீடு. கயல், க்ளைமேக்ஸ் பார்க்கும் போது, டைட்டானிக் பீல் வாறதை தடுக்க முடியல. சிலவேளை, அதுக்கு அந்த ‘தண்ணீல மிதக்கிற சீன்’ காரணமா இருக்கலாம். டைட்டானிக், நிறைவேறாத காதலைப்பற்றிப் பேசிச்சு. கயல், நிறைவேறிய காதலை பற்றி பேசிச்சு. ஆக மொத்தத்தில ‘சுபம்’ போட்டு முடிக்கிற வழக்கமான தமிழ் சினிமா தான் கயல். ஆனாலும், ஈர்ப்பா இருந்திச்சு.


சரி படத்தோட கதை என்னான்னு பார்த்தா, ஆறு மாசம் உழைச்சு, ஆறு மாசம் ஊரைச்சுத்துற ஹீரோ ஆரோன். அவனைப்போலவே, அவன் நண்பன் சாக்ரடீஸ். இருவரும் அனாதைங்க. வாழ்க்கைல ஆடிக்களைச்சு ஓய்ஞ்சு கிடக்கும் போது, மீட்டிப்பார்க்கிறதுக்கு சில சுகமான நினைவுகள் தேவை என்கிறதுக்காக இந்தியா பூரா சுத்துறாங்க. (ப்ரடியூசரோட பட்ஜெட்டுக்கு உலகைச் சுத்தி காட்ட முடியல போல).

இவங்க குமரி மாவட்டத்துக்கு வந்த போது, அங்குள்ள ஜமீந்தார் பொண்ணு, தன் காதலனோட தப்பி ஓடும் போது, எதார்த்தமா உதவி செய்திடுறாங்க. அதனால, ஜமீந்தார், அவன் தம்பி என ஊர்க்காரங்க ஆரோனையும், சாக்ரடீஸையும் கட்டி வைச்சு ரவுண்டு கட்டிடுறாங்க. இவங்க வாயில இருந்து உண்மையை வரவைக்கிறதுக்காக ஹீரோயின் கயலை அனுப்புறாங்க. கயலும் லாவகமாக பேச்சுக்குடுத்து உண்மையை வரவழைக்கப்பார்க்குது. இவனுகளும் விளையாட்டுத்தனமா உளறிக்கொட்டிடுறாங்க. அதனால, தன் பொண்ணு ஓடிப்போனதுக்கு இவங்க ரெண்டு பேரும் தான் காரணம் எண்டு அவங்களை பெற்றோல் ஊத்தி கொளுத்த ஆயத்தமான போது, ஓடிப்போன பொண்ணை பிடிச்சுக்கொண்டு வந்திடுறாங்க. ஆரோன், சாக்ரடீஸோட தலை தப்பிடுது.

இதுக்குள்ள ஹீரோவுக்கு, ஹீரோயின் மேல பார்த்த மாத்திரத்திலை காதல் வந்து தொலைச்சிடுது. அதைத் தைரியமா எல்லாரும் இருக்கும் போது சொல்லிடுறார். ஹீரோயின் பொண்ணும் இம்புட்டு நாளா ஆம்பிளையையே காணாத மாதிரி, பறட்டை தலை ஹீரோவைப்பார்த்ததும் மனசைப் பறி கொடுத்திடுறா. ‘காதல் கீதல் எண்டு ஒரு மண்ணும் இருக்கக்கூடா, கெதியா போய்த்தொலைங்கடா’ என்ற மிரட்டலோட ஆரோன் கன்னியாகுமாரிக்கு அனுப்பி வைக்கப்படுறார்.

கன்னியாகுமாரி போன ஆரோனுக்கு, ஒரே கயல் நினைப்புத்தான். அதேபோல, கயலுக்கும் அவன் நினைப்புத்தான். இப்ப, மறுபடியும் கயலைத்தேடி ஆரோன் வர, ஆரோனைத்தேடி கயல் கன்னியாகுமரி போனாங்க. இவங்க ரெண்டு பேரும் சேர்ந்தாங்களா? என்கிறது தான் மீதிக்கதை. அதனை சுனாமி, என்கிற அனர்த்தத்தோட த்ரில்லா சொல்லி முடிச்சிருக்கிறாரு இயக்குனர்.


இயக்குனர் பிரபு சாலமனின் மைனா, கும்கி மெகா ஹிட்டை தொடர்ந்து, கயலுக்கான எதிர்பார்ப்பு அதீதமாகக் காணப்பட்டது. அதற்கேற்றது போல, பாடல்களும் செம ஹிட்டாச்சு. எதிர்பார்ப்பு ஏமாற்றல. ஆனால், மைனா, கும்கி அளவுக்கு இல்லை என்கிறது தான் உண்மை.

தான் சார்ந்த மதம் பற்றிய கொள்கைகளைப் பரப்ப நினைச்சாரோ? அல்லது ஜனங்களுக்கு ஏதாவது அட்வைஸ் சொல்லணும் எண்டு நினைச்சாரோ? தெரியல. சொல்ல வந்த கதைல இருந்து கொஞ்சம் தூரம் விலத்தி போய் தான் மறுபடியும் கதைக்குள்ள வந்தார். முதல் ஒரு மணித்தியாலம் ரொம்ப ஸ்லோ. அடுத்தடுத்து ஹீரோ வாயில இருந்து அட்வைஸ் மழையா பொழியுது. அப்பப்ப சாக்ரடீஸ் வாயால கிச்சுக்கிச்சு காமெடியள் வேற. நல்லவேளை, அட்வைஸ் எதுவும் அறுவையா இருக்காதது கொஞ்சம் நிம்மதி. படத்தில, பின்னுக்கு நல்லதொரு கண்டன்ட் இருக்கு என்கிற எதிர்பார்ப்பு முன்பக்க இழுவையை கொஞ்சம் ஜீரணிக்க வைக்குது.

ஹீரோயின் அறிமுகத்தில் இருந்து கதை பிக்-அப் ஆகுது. காதலர்கள் அதிகமாக சந்திக்காத ஒரு காதல் கதை. அதனால, தவிப்பு நிறையவே இருக்கு. அதை பார்வையாளர்கள் தங்கட தவிப்பா மாத்தி பார்க்கும் போது, இயக்குனர் ஜெயிச்சிடுறார். சுனாமி என்கிற கான்செப்ட்டை வைத்துக்கொண்டு அதைச்சுற்றி கதை பின்னப்பட்ட விதம் அழகு. சுனாமி வெளியீடாக வந்தது இன்னும் நெகிழ்ச்சியாக இருக்கு. சுனாமியில் சின்னாபின்னமான உயிர்கள், உடைமைகளுடன் தொலைந்து போன காதல்களும் எத்தனை?

படத்தோட ஹீரோ சந்திரன், ஹீரோயின் ஆனந்தி. பெயரே பக்கத்துவீட்டு பசங்கட பேர் போல. அவங்களைப்பார்க்கும் போதும் அந்த பீலிங் தான். இயல்பான நடிப்பு, கலவரமில்லாத முகம். விஜய் சேதுபதி போல தமிழ் சினிமாவில் கலக்குவதற்கான வாய்ப்பு நிறையவே சந்திரனுக்கு இருக்கு. இனிவரும் காலங்களில நல்ல கதையுள்ள படங்களா தேர்வு செய்து நடித்தால் முன்னணிக்கு வரலாம்.

ஹீரோயின், பார்த்ததும் பச்செக் எண்டு ஒட்டிக்கிற முகம் இல்லை. ஆனால், பார்க்கப்பார்க்க பிடிக்குற ரகம். செமயானை முகபாவம். அருமையான நடிப்பு. கண்களும் பேசுது. மரியான் பார்வதிக்கு பிறகு என் மனதில் நிரந்த இடம்பிடித்து விட்ட கேரக்டர் ஆனந்தி. தொடர்ந்து இப்படியான கேரக்டர் வர வாய்ப்பில்லை. அதனால், தமிழ் சினிமாவில் தாக்குப்பிடிக்க முடியாது போகலாம்.

படத்தோட இன்னொரு ஹீரோ, இசையமைப்பாளர் டி.இமான். மைனா, கும்கிக்கு கொடுத்தது போலவே அழகான மெலோடிகள். “கூடவே வாற மாதிரி..” பாடல் போகும் போது, நாங்களும் கூட போற மாதிரி… அவ்வளவு நிசப்தம். அவ்வளவு பீலிங். “எங்க புள்ளை இருக்காய்..” அருமையான பாடல். மற்றப்பாடல்களும் சூப்பர். மைனா ‘ஜிம் ஜிக்கான்..’, கும்கி ‘சொய் சொய்..’ தந்த ஹிட்டை ‘டீயாலோ..’ தரல. தவிர, அந்தப்பாடல் கூட அவ்வளவு முக்கியமில்லாத இடத்தில வருது.

சுனாமி அனர்த்த செட் அருமை. ஒளிப்பதிவாளர் வி.மகேந்திரனின் கமெராவும் ஓவியம். கன்னியாகுமரி, ஏனைய கிராமங்கள் அழகாக படம்பிடிக்கபட்டிருக்கின்றது. யாதார்த்தமான சினிமா இயக்க ஆரம்பித்து விட்டு, சில சினிமாத்தனங்களைச் சேர்த்தது கொஞ்சம் நெருடலாக இருக்கின்றது. ஆங்காங்கே சில குறைகள் இருந்தாலும், ஒரு திருப்தியான, நெஞ்சை வருடும் ஒரு படைப்பு கயல் என்பதில் மாற்றுக்கருத்துக்கள் இல்லை.

நான் கொஞ்சம் எமோஷனலான ஆள். விஜய் பட க்ளைமேக்ஸையே பரவசப்பட்டு கண்ணீர் விட்டுப்பார்ப்பன். அப்பிடீன்னா கயல்??
‘ஓ’வென்று வாய்விட்டழுதன். நல்லவேளை, தியேட்டர்ல பக்கத்தில யாருமே இருக்கல.
ஏன் இந்த அழுகை??
கடந்த காலம், நிகழ்காலம், எதிர்கால நினைவுகளையும் சேர்த்து மீட்டிப்பார்த்த போது…

Post Comment

Monday, July 7, 2014

உயிரிலே புது வலி


பாடல் : உயிரிலே புது வலி…
பாடியவர் : கவினாளி சிறீஸ்கந்தராஜா
வரிகள் : இரோஷன் புவிராஜ், தர்சனன் அருட்செல்வன்
இசை : தர்சனன் அருட்செல்வன்
ஒளிப்பதிவு – படத்தொகுப்பு : ரோஷன் நிரோஷ்
இயக்கம் : கானா வரோ
படம் : இலவு (குறும்படம்)
தயாரிப்பு : வி கிரியேஷன்ஸ் (இலங்கை)
வெளியீடு : RTK ப்ரெண்ட்ஸ் மீடியா


உயிரிலே புது வலி தனிமையின் ஒரு துளி
விழியிலே கசியுதே இவள் காதல் கவிதையிங்கு
பிரிவிலே பிரிந்ததே என் இதயத்தில் முகவரி
நகரவே மறுக்குதே அவன் நினைவின் நினைவுகளே
(எல எல ஏலே…)

நிமிசமும் வெறுக்குதடா என் உடல் சருகென கருகுதடா
வீட்டு திண்ணையில் நான் இருக்க என் உயிர் உன் திசை தேடுதடா

சோறு தண்ணி உறக்கம் மறந்தேன் ராசா நினைவா
அட படலை தாண்டி ஓடி வாறன் போவோம் சிறு புயலா
மஞ்சள் தாலி அது தேவையில்ல உன் கூட வரவா
என் புருஷன் என நீயும் போதும் வாடா என் முறையா
(எல எல ஏலே…)

தொடர்ந்திடும் தனிமையியே எனை விட மறுக்குதே
அடை மழை ஒரு குடை காற்றில் பறக்குதே
உன் இதழ் வார்த்தைகள் அறை எங்கும் ஒலிக்குதே
மின்னலின் தூறலாய் என் நெஞ்சம் நனைகிறதே
  (எல எல ஏலே…)

Post Comment